Wonen als bron om nét iets verder te komen

Al een tijdje zit Schiemond in de lift omhoog. Maandag met de collega’s in de wijk, Gladys Mitchell en Necati Akcahüseyin, de vooruitgang op een rij gezet. Wat je voelt in de wijk aan progressie blijkt ook waar te zijn. De maandelijkse lunchbijeenkomsten van Necati beginnen een fenomeen te worden. Professionals gaan daar actiever en beter samenwerken. Maar er komen ook steeds meer bewoners bij. Sociaal leiderschap groeit in Schiemond. En er zijn tientallen mensen die er direct baat bij hebben: kinderen via Sport Support, volwassenen in beheer van binnentuinen, de buurtvaders, bezoekers van het VanHarte resto, die nieuwe ondernemers via vrouw-en-zaak en de vooral jonge Turkse deelnemers aan de Vereniging van Eigenaars in de flats waar door Te Woon ook veel appartementen koopwoning zijn geworden. Aansluitend even Bob Broos een hart onder de riem gestoken. Hij runt een bloeiende computervereniging op Coolhaveneiland. Buurtbewoners leren elkaar hier kennen en vormen een nieuw netwerk. Bob begon ooit vanuit zijn zolderkamer en zit inmiddels in een groot winkelpand. Zelf wordt hij ook met het jaar sterker en ondernemender. En iedere volgende stap geeft groeipijn, ook het nu moeten gaan betalen van een ingroeihuur. Maar ik verzeker hem dat dit paradepaardje van het ABCD-project altijd de rugdekking houdt.

Vrijdagmiddag sluit ik de week af in de Beverwaard. Het is 5 december en ik stel aan complexbeheerder Curtley Olbina de vraag wat er bovenaan zijn verlanglijstje staat. Hij vertelt dat net alle portieken zijn schoongemaakt en dat nu aan de bewoners wordt gevraagd of ze dit blijvend willen en er servicekosten voor willen betalen. Zijn mooie grootste wens is dat de vereiste 70% van de bewoners ja zegt. Praat met zijn collega’s Dilek Sarikas en Henk Brand door over de integratie in de wijk. Veel conflicten in de buurt hebben een ondertoon van discriminatie vertellen ze. Dinsdag was er een zeepkistbijeenkomst waarbij iedereen in het bedrijf met mij in debat kon over integratie. Opvallende eenstemmigheid dat we ons hier vergaand mee mogen bemoeien en er bewoners ook actief op moeten aanspreken.

Donderdag mijn leermeester Peter Kuenzli op bezoek. Hij was de motor achter Leidsche Rijn en de wederopbouw van de vuurwerkramplocatie Roombeek. Vooral bij het toenmalig Gemeentelijk Woningbedrijf heb ik veel van hem geleerd. Nu overlegden we over een effectieve uitvoeringsorganisatie voor de vernieuwing van Wielwijk. We delen de ambitie om met de nieuwe scholen en voorzieningen een werkelijk kloppend hart aan deze wijk toe te voegen. Vanuit dezelfde gedachte later op de dag aan Rotterdam geadviseerd de nieuwe Kuip niet aan de Maas te bouwen maar verbindend ín de wijk. Dinsdag alle woningrenovatie in de omliggende wijk IJsselmonde op een rij gezet. En met dank aan de Volkskrant in een interview dat zaterdag verscheen nog eens kunnen uitleggen dat ons project ss Rotterdam zo logisch bij een maatschappelijke wooncorporatie past. Opmerkelijke krantenkoppen dat minister Eberhard van der Laan het project onacceptabel vindt terwijl in de brief die wij van hem ontvingen ook staat dat het binnen onze wettelijke ruimte past. Deze stemmingzettende uitspraken zijn niet handig voor een zakelijk goede afwikkeling van het project. Na het vertrek van Rik Grashoff hebben we in Jan Willem Croon een nieuwe ambassadeur duurzaamheid. We zetten grote stappen om 3% reductie in de CO2-uitstoot te bereiken door eigen maatregelen maar ook door het energiegebruik van bewoners te beïnvloeden.

7 december 2008