Een forse voorziening treffen en met excuses wegkomen? Meneer Kromwijk, de realiteit is dat ik al meer dan 7 maanden wacht op klein onderhoud. Hiervoor heeft u kennelijk geen geld meer. En dan nog gedetineerden in ons 'boegbeeld', de Rotterdamse kubuswoningen plaatsen. Terecht dat dit niet kan! Zelfs bij mijn dochter in het buitneland is dit bizarre plan bekend. U moet zich schamen. Vooral in deze tijd zit er maar een ding voor u op. Inpakken en wegwezen!

Jan de Vries, Rotterdam (bijna 18 jaar huurder van Woonbron)

Wat de bewoners/eigenaars van de kubuswoningen en omgeving vooral tegenstaat is de manier waarop gepoogd is hen het gedetineerdenproject in de Superkubus door de strot te duwen, afgezien van het feit dat dit domweg geen goede locatie voor zoiets is.  Het ware veel verstandiger (en moediger) geweest de buurt in een vroeg stadium te betrekken bij de plannen. Dat impliceert het risico van afwijzing, maar in een vroeg stadium, hetgeen schadebeperkend is voor alle partijen. Het maatschappelijke belang van zo'n project, hoe noodzakelijk ook, mag niet ten koste gaan van het gezamenlijk belang van "de buren". Een dichtbevolkte buurt heeft een minstens even grote, zo niet grotere maatschappelijke relevantie, met name in de zin van sociale cohesie. Daarnaast is het onverstandig en onethisch dat je "de buren" onvoorbereid en onvrijwillig deelgenoot wil maken van een risicovol experiment, wellicht vanwege die sociale cohesie. Een maatschappelijk probleem kun je niet oplossen door een riskante lokatie te kiezen en te stellen: als het hier niet lukt dan lukt het nergens. Dat lijkt op wanhoop. Je kunt ook niet stellen: wij hebben een maatschappelijk relevant doel te realiseren dus jullie individuelen passen je maar aan. Dat lijkt op arrogantie. Het is verstandiger te investeren in goede contacten met een buurt en plannen met open vizier te presenteren. Doe je dat niet dan rest wantrouwen en onwil.
De kubuswoningen en omgeving zijn geen standaard plek.
Slechts een goed doordacht plan, rekening houdend met de directe omgeving, heeft kans van slagen. OPEN KAART loont.

Ed de Graaf, Rotterdam  (blaakse boswachter)

Een forse voorziening treffen gaat niet alleen ten koste van klein onderhoud bij de kubuswoningen, maar ook ten koste van
onderhoud bij de torenflat a/d Soderblomplaats in Ommoord. Meneer Kromwijk weet u dat ons een jaar geleden is toegezegd dat de vloerbedekking in onze liften vervangen zou worden en daar inmiddels de rvs-plinten ontbreken. Dat het recent uitge-voerde buitenschilderwerk van het begin af aan afbladdert, dat de bewonersommissie met de bewoners zelf nog steeds wach-ten op een eigen ruimte die wel is toegezegd maar nog steeds niet is geeffectueerd en dat dit feit nu weer wordt ontkent. Droom maar lekker verder meneer Kromwijk, u en ik weten wel beter, dat die branche-vreemde uitspattingen van u ten koste gaan van uw werkelijke verplichtingen en het woonple-zier van vele huurders en/of eigenaren in ernstige mate frus-treren!!


Namens mijn medebewoners,

Aad van Eeuwen
(secretaris/penningmeester BCS(oderblom) 

Martien Kromwijk denkt dat-ie het mooi uit kan leggen: Beperk je als woningstichting niet tot alleen verhuren van stapels stenen, maar investeer ook in de buurt. Klinkt op zich niet slecht, denk ik dan. Het lijkt op: Geef gevangenen die vrijkomen een tweede kans, zodat ze minder snel terugvallen in hun oude fouten. Ja, prima idee, want een dief met een uitkering en een huurwoning heeft geen reden meer om te stelen. Wat flauw dan toch he mijnheer Kromwijk, van die buurtbewoners, dat ze zulke proefprojectjes niet in hun achtertuin willen hebben. Heeft u ook zo'n hekel aan kortzichtige NIMBY's (not in my back yard), mijnheer Kromwijk?

Tot zover mijn bereidheid om advocaat van de duivel te willen spelen en de motieven van Martien K en consorten te duiden. Hij denkt dat hij het kan uitleggen, maar kan Martien K dan ook uitleggen, waarom mensen geen vertrouwen meer hebben in zo'n buurtprojectje om ex-gedetineerden terug in de maatschappij te plaatsen? Kan de directeur van Woonbron uitleggen waarom zijn huurders hun directeur niet vertrouwen als hij beweert dat ze met hem niet het schip ingaan?
Ik denk het wel te kunnen verklaren: Mensen die zich over hun NIMBY-gevoel heen willen zetten, zijn door jarenlang wanbeleid van de PvdA (onder het tapijt vegen van echte problemen, met de mantel der liefde bedekken) in de kou gezet. Zelfs de grootste idealist verandert van mening over de maakbare samenleving, als het buurtprojectje met de ex-gedetineerden overlast en criminaliteit oplevert en de politie niets doet, omdat ze onderbezet zijn. Zoiets valt niet uit te leggen!
In een tijd waarin veel mensen hun baan verliezen en voorzichtig met geld moeten omgaan, geeft Woonbron 200 miljoen Euro uit aan een projectje met een boot. Dat is niet uit te leggen aan huurders die meer dan een jaar wachten op de uitvoering van onderhoud wat 2000 Euro kost. Als mijnheer Kromwijk denkt, dat hij het wel kan uitleggen, laat hij dan de moed hebben om dat huis aan huis bij elke huurder te doen, zodat hij meteen kan zien hoe het schilderwerk in het door zijn toko beheerde woningbestand ervoor staat. Met dat schilderwerk is het namelijk treurig gesteld: Bij gebrek aan deugdelijke kwaliteitseisen en voldoende toezicht door de opzichter werd gekozen voor de goedkoopste offerte, in dit geval van Breyer.
Moet ik u nog even uitleggen hoe de echte wereld in elkaar zit, mijnheer Kromwijk? De schilder zal u echt niet bellen en vertellen dat hij voor die offerteprijs geen scharnieren kan losmaken om zijkanten van deuren tot in de hoekjes netjes te kunnen verven - nee, de schilder verft gewoon verder, zelfs in de regen, want hij krijgt toch wel betaald. Of de verf dekkend en netjes is aangebracht, doet niet ter zake, zolang Breyer niet door Woonbron wordt teruggefloten. U heeft natuurlijk niks gemerkt, want u was druk bezig dat asbest uit die boot te (laten) slopen.
U zult het ook niet merken als mijn kozijnen gaan rotten, want tegen die tijd zijn uw zakken gevuld en bent u met een mooie bonus weg bij Woonbron, op naar de volgende uitdaging, want zo heet een directeursfunctie tegenwoordig. Nee, stel je voor, dat Martien K zijn huurders zou moeten uitleggen waarom de kwaliteitseisen en het toezicht voor het schilderwerk niet deugen, of dat hij openlijk antwoord zou geven op de vraag hoeveel hij per jaar verdient, dat zou een iets té grote uitdaging zijn, nietwaar? Stel je voor dat de huurders verbanden zouden trekken tussen failliete banken en bonusvangende bankdirecteuren enerzijds en de baas van Woonbron met zijn boot vol asbest anderzijds? Dat zou toch niet meer uit te leggen zijn?

Ewout van Hamme